تا قبل از زلزله سال 1994 نورث ريچ و زلزله 1995 کوبه ژاپن فرض بر اين بود که ساختمانهاي قاب خمشي در مقابل زلزله شکل پذيرند، در حالي که در اين زلزله ها، شاهد شکست هاي ترد در اتصالات اين ساختمانها بوديم.
آيين نامه 2800 و مبحث دهم مقررات ملي ساختمان سه نوع قاب خمشي با درجات مختلف شکل پذيري را معرفي کرده که شامل قاب خمشي ويژه، متوسط و معمولي است. 
قاب خمشي متوسط سيستم باربري جانبي است که در برابر نيروهاي جانبي حاصل از زلزله از آن انتظار تغيير شکل هاي غير ارتجاعي محدودي مي رود.
اتصالات تير به ستون در اين قاب ها لازم است تغيير مکان نسبي 02/0 راديان را تحمل کند.
در اين سازه ها مقاطع بايد آن چنان طراحي شود که از ايمني کافي در مقابل گسيختگي ترد و کمانش موضعي برخوردار باشد. 
هدف از  بررسي ضوابط تحليل و طراحي اين قاب ها که اخير به آيين نامه 2800 و مبحث دهم ايران اضافه شده، تحت اثر بار جانبي است. 
به اين منظور ابتدا سه قاب 4 ،8 و 12 طبقه بر اساس ضوابط آيين نامه 2800 و مبحث دهم مقررات ملي ساختمان طراحي و پساز آن نمونه هايي از اتصالات مورد استفاده از اين قاب ها در نرم افزار ANSYS مدل سازي و تحليل استاتيکي شدند.
سپس منحني هاي مربوط به تغيير شکلها دراجزاي مختلف اين اتصالات ترسيم و رفتار کلي قاب تحت اثر بارهاي جانبي بررسي شد. 
بررسي ها نشان داد اتصال خمشي با شکل پذيري متوسط مي تواند بدون گسيختگي به زاويه تغيير مکان نسبي 02/0 راديان برسد.
همچنين نتايج تحليلي استاتيکي غيرخطي بر روي قاب هاي خمشي نشان مي دهد که قاب هاي ساخته شده با اين نوع اتصال به سطح عملکردي مورد نظر آيين نامه که ايمني جاني است مي رسد و در واقع هدف آيين نامه 2800 مبني بر حفظ سطح عملکرد ايمني جانبي تامين شده است.